جرب سگ؛ از تشخیص تا درمان و جلوگیری از انتقال
جرب سگ یکی از بیماریهای پوستی شایع است که بر اثر کنههای میکروسکوپی ایجاد میشود و میتواند باعث خارش شدید، قرمزی پوست، ریزش مو و زخمهای پوستی شود.
تشخیص و درمان بهموقع اهمیت زیادی دارد، زیرا برخی انواع جرب قابلیت انتقال به سایر حیوانات را دارند. در ادامه بررسی میکنیم جرب در سگ چیست، چه علائمی دارد، چگونه درمان میشود و چه راههایی برای پیشگیری از آن وجود دارد.
انواع جرب سگ
انواع مختلفی از جرب در سگها وجود دارد که از نظر محل درگیری، شدت بیماری و میزان سرایت با یکدیگر تفاوت دارند.
همه انواع جرب به یک شکل درمان نمیشوند و به همین دلیل تشخیص نوع آن اهمیت زیادی دارد.
مهمترین تفاوتهای انواع جرب سگ شامل موارد زیر است:
- محل درگیری پوست: بعضی از انواع جرب بیشتر گوش را درگیر میکنند و برخی در نواحی مختلف بدن گسترش مییابند.
- شدت علائم: میزان خارش، ریزش مو و التهاب در همه انواع جرب یکسان نیست.
- قابلیت انتقال: برخی از انواع جرب بهراحتی بین حیوانات منتقل میشوند، اما بعضی دیگر معمولاً واگیرداری کمتری دارند.
- شرایط بروز بیماری: برخی از جربها بیشتر در سگهایی با سیستم ایمنی ضعیف، تولهسگها یا حیوانات بیمار مشاهده میشوند.
بهطور کلی، سه نوع جرب بیشتر از سایر موارد در سگها دیده میشود:
- جرب سارکوپتیک
- جرب دمودکتیک
- جرب اتودکتیک (جرب گوش سگ)
در ادامه، هر یک از این انواع را جداگانه بررسی میکنیم.
| انواع مختلف بیماری جرب سگ | |||
|---|---|---|---|
| ویژگی | جرب سارکوپتیک | جرب دمودکتیک | جرب اتودکتیک (جرب گوش) |
| عامل بیماری | کنه سارکوپتس | کنه دمودکس | کنه گوش |
| محل درگیری | پوست سراسر بدن | پوست صورت یا بدن | مجرای گوش |
| مهمترین علائم | خارش شدید، ریزش مو، قرمزی و دلمه | ریزش مو، پوستهریزی و التهاب | خارش گوش، تکان دادن سر و ترشحات تیره |
| جرب سگ واگیردار است | بسیار زیاد | معمولاً واگیردار نیست | زیاد |
| راه انتقال | تماس مستقیم یا وسایل آلوده | ارتباط با ضعف سیستم ایمنی | تماس مستقیم با حیوان آلوده |
| گروههای در معرض خطر | همه سگها | تولهسگها، سگهای مسن و دارای ضعف ایمنی | سگهای در تماس با حیوان آلوده |
| انتقال به انسان | بله، بهصورت موقت | خیر | بسیار نادر |
| درگیری سایر حیوانات | زیاد | کم | زیاد |
| شدت خارش | بسیار شدید | خفیف تا متوسط | شدید (محدود به گوش) |
| نیاز به درمان دامپزشکی | ضروری | ضروری | ضروری |
جرب سارکوپتیک
جرب سارکوپتیک یکی از شایعترین و مسریترین انواع جرب در سگها است. این بیماری ابتدا پوست را درگیر میکند و اگر بهموقع درمان نشود، بهتدریج به قسمتهای بیشتری از بدن گسترش پیدا میکند.
ویژگیهای جرب سارکوپتیک عبارتاند از:
- واگیرداری بالا: این نوع جرب سگ بهراحتی از یک سگ به سگ دیگر منتقل میشود.
- انتقال از طریق تماس مستقیم: جرب سارکوپتیک بیشتر از طریق تماس مستقیم با سگ آلوده منتقل میشود. استفاده مشترک از وسایلی مانند جای خواب، پتو یا برس نیز خطر انتقال را افزایش میدهد.
- درگیری بخشهای مختلف بدن: این نوع جرب معمولاً به یک ناحیه محدود نمیشود و در صورت درمان نشدن، به قسمتهای بیشتری از بدن گسترش پیدا میکند.
- انتقال به حیوانات دیگر: سگها و سایر حیوانات خانگی که با سگ مبتلا در تماس هستند، ممکن است به این نوع بماری جرب سگ مبتلا شوند.
- ایجاد علائم پوستی موقت در انسان: تماس نزدیک با سگ مبتلا ممکن است باعث خارش، قرمزی یا بثورات پوستی موقت در انسان شود.
جرب دمودکتیک
جرب دمودکتیک یکی از انواع جرب در سگها است که بیشتر با وضعیت سیستم ایمنی بدن ارتباط دارد. انگلهای ایجادکننده این بیماری بهطور طبیعی روی پوست بسیاری از سگها وجود دارند، اما زمانی که بدن نتواند تعداد آنها را کنترل کند، مشکلات پوستی ظاهر میشود.
- واگیردار نبودن در بیشتر موارد: این نوع جرب معمولاً از یک سگ بالغ به سگ دیگر منتقل نمیشود.
- ارتباط با سیستم ایمنی: تولهسگها، سگهای مسن و حیوانات بیمار بیشتر در معرض بروز این مشکل قرار میگیرند.
- بروز بهصورت موضعی یا گسترده: بیماری گاهی فقط چند ناحیه کوچک را درگیر میکند و گاهی بخشهای وسیعی از بدن را تحت تأثیر قرار میدهد.
- شیوع بیشتر در سنین پایین: بسیاری از موارد جرب دمودکتیک در ماههای نخست زندگی سگ مشاهده میشود.
- نیاز به بررسی وضعیت سلامت عمومی: مشاهده این نوع جرب میتواند نشانهای از وجود مشکلات زمینهای یا ضعف سیستم ایمنی باشد.
جرب دمودکتیک معمولاً روند متفاوتی نسبت به سایر انواع جرب دارد و به همین دلیل، دامپزشک علاوه بر درمان ضایعات پوستی، وضعیت سلامت کلی سگ را نیز ارزیابی میکند.
جرب اتودکتیک
جرب گوش سگ (اتودکتیک) نوعی آلودگی انگلی است که مجرای گوش سگ را درگیر میکند و بیشتر باعث خارش و التهاب گوش میشود. این نوع جرب در صورت درمان نشدن میتواند باعث عفونت گوش و ناراحتی شدید حیوان شود و بهراحتی بین حیوانات در تماس با یکدیگر منتقل شود.
ویژگیهای جرب گوش سگ
- درگیری مجرای گوش: انگلها بیشتر داخل مجرای گوش زندگی میکنند و معمولاً سایر قسمتهای بدن را درگیر نمیکنند.
- خارش شدید گوش: سگ مرتب گوشهای خود را میخاراند یا سرش را تکان میدهد.
- ترشحات تیره گوش: وجود ترشحات خشک و قهوهای یا سیاهرنگ در داخل گوش از علائم رایج این بیماری است.
- واگیردار بودن: جرب گوش بهراحتی بین سگها و برخی حیوانات خانگی دیگر از طریق تماس مستقیم منتقل میشود.
- احتمال عفونت ثانویه: اگر درمان بهموقع انجام نشود، التهاب و خارش مداوم میتواند زمینه را برای عفونت باکتریایی یا قارچی گوش فراهم کند.
علائم جرب در سگ
علائم جرب در همه سگها یکسان نیست و به نوع جرب، شدت بیماری و وضعیت سلامت حیوان بستگی دارد. بعضی از سگها در ابتدا فقط چند علامت خفیف دارند، اما با پیشرفت بیماری، ضایعات پوستی و تغییرات رفتاری بیشتر میشوند.
علائم جرب در سگ معمولاً در دو مرحله دیده میشوند:
- علائم اولیه: نشانههایی که در روزهای اول بیماری ظاهر میشوند و معمولاً محدود هستند.
- علائم پیشرفته: علائمی که با پیشرفت بیماری شدت پیدا میکنند و قسمتهای بیشتری از بدن را درگیر میکنند.
علائم اولیه جرب سگ
در مراحل اولیه، علائم معمولاً خفیف هستند و فقط در یک یا چند ناحیه کوچک دیده میشوند. رایجترین نشانهها عبارتاند از:
- خارش مداوم: سگ یک ناحیه مشخص را مرتب میخاراند، میلیسد یا گاز میگیرد.
- ریزش مو: کمپشت شدن موها، بهویژه اطراف گوش، چشم، پوزه یا پنجهها
- قرمزی پوست: پوست ناحیه درگیر ملتهب و حساس به نظر میرسد.
- پوسته یا شوره: پوستههای سفید یا خاکستری روی پوست دیده میشوند.
- بیقراری: سگ بیشتر از حالت عادی بدن خود را به زمین، دیوار یا وسایل اطراف میمالد.
از آنجا که خارش، ریزش مو و التهاب پوست فقط به جرب اختصاص ندارند، مشاهده این علائم بهتنهایی برای تشخیص جرب کافی نیست. شپش سگ نیز میتواند باعث خارش و تغییرات پوستی شود، اما محل مشاهده انگل، شکل آن و وجود تخمهای چسبیده به ساقه مو به تشخیص کمک میکند.
علائم جرب سگ در مراحل پیشرفته
با پیشرفت بیماری، علائم شدیدتر میشوند و نواحی بیشتری از بدن را درگیر میکنند. در این مرحله معمولاً موارد زیر دیده میشود:
- گسترش ریزش مو: نواحی بدون مو بزرگتر میشوند و به قسمتهای مختلف بدن گسترش پیدا میکنند.
- زخم و دلمه: خاراندن مداوم باعث ایجاد زخم، دلمه و گاهی خونریزی میشود.
- ضخیم شدن پوست: پوست بهتدریج ضخیم، خشک و چروکیده میشود.
- بوی نامطبوع پوست یا گوش: در صورت ایجاد عفونت، بوی ناخوشایندی به وجود میآید.
- کاهش فعالیت: خارش مداوم باعث بیقراری، اختلال در خواب و کمتحرکی سگ میشود.
- کاهش اشتها یا وزن: در برخی موارد، ناراحتی طولانیمدت باعث کاهش اشتها و افت وزن میشود.
جرب سگ در کدام قسمتهای بدن ظاهر میشود؟
محل بروز جرب به نوع بیماری بستگی دارد، اما بعضی قسمتهای بدن بیشتر از سایر نواحی درگیر میشوند.
جرب سگ ممکن است در قسمتهای زیر دیده شود:
- اطراف چشمها: ریزش مو و ایجاد لکههای کوچک بدون مو ممکن است از این ناحیه شروع شود.
- پوزه: قرمزی، پوستهریزی یا ریزش مو گاهی در ناحیه پوزه دیده میشود.
- گوشها: در برخی انواع جرب، گوش نیز میتواند درگیر شود.
- گردن: خاراندن مداوم، التهاب و ریزش مو از علائم رایج درگیری این ناحیه است.
- شکم: پوست نازک شکم معمولاً زودتر علائمی مانند قرمزی، دانههای پوستی و خارش را نشان میدهد.
- آرنجها: ریزش مو، پوستهریزی و ضخیم شدن پوست در اطراف آرنجها نسبتاً شایع است.
- پنجهها: لیسیدن، جویدن یا خاراندن مداوم پنجهها میتواند نشانه درگیری این ناحیه باشد.
- دم: در برخی سگها، ریزش مو و التهاب به ناحیه دم نیز گسترش پیدا میکند.
تفاوت جرب سگ با قارچ، آلرژی و کک
جرب، قارچ در سگ ها، آلرژی و کک میتوانند علائم مشابهی مانند خارش و ریزش مو ایجاد کنند، اما علت، ظاهر ضایعات و روش درمان آنها با یکدیگر تفاوت دارد.
| چگونه بیماری جرب سگ را از قارچ، آلرژی و کک در سگ تشخیص دهیم؟ | ||
|---|---|---|
| بیماری | مهمترین علائم | |
| جرب | خارش شدید، ریزش مو، قرمزی پوست، پوسته یا دلمه و گسترش تدریجی ضایعات | |
| قارچ پوستی | لکههای گرد و مشخص، ریزش مو در ناحیه درگیر و خارش خفیف تا متوسط | |
| آلرژی | خارش مکرر، قرمزی پوست و گاهی التهاب؛ علائم ممکن است فصلی یا پس از تماس با ماده حساسیتزا ظاهر شوند. | |
| کک در سگ | خارش، مشاهده کک یا ذرات سیاهرنگ (مدفوع کک) روی مو و خاراندن بیشتر ناحیه کمر و پایه دم | |
با وجود این تفاوتها، تشخیص قطعی تنها با مشاهده علائم امکانپذیر نیست. در صورت مشاهده خارش یا ضایعات پوستی، بهتر است سگ توسط دامپزشک معاینه شود تا درمان مناسب بر اساس علت اصلی بیماری آغاز شود.
درمان جرب سگ
درمان جرب سگ به نوع بیماری، شدت علائم و وضعیت عمومی سگ بستگی دارد و برای همه یکسان نیست. دامپزشک بعد از تشخیص، برنامه درمانی مناسب را انتخاب میکند. هدف درمان فقط از بین بردن انگلها نیست، بلکه کاهش خارش، ترمیم پوست و جلوگیری از عفونتهای ثانویه نیز اهمیت دارد.
در بسیاری از موارد، ترکیب داروها با مراقبتهای خانگی باعث بهبود سریعتر میشود. مراحل کلی درمان شامل اقدامات اولیه، داروها، مراقبتهای پوستی و کنترل عفونتها است.
اولین اقدامات پس از مشاهده علائم
اگر علائمی مثل خارش شدید، ریزش مو یا زخم روی پوست دیدید، این کارها را سریع انجام دهید:
- جدا کردن سگ از سایر حیوانات برای جلوگیری از انتقال
- خودداری از مصرف داروهای انسانی
- دستکاری نکردن زخمها و دلمهها
- جدا کردن وسایل (پتو، برس، جای خواب)
- بررسی و ثبت علائم برای دامپزشک
داروهای ضدجرب
داروها بسته به نوع جرب و شدت بیماری توسط دامپزشک تجویز میشوند و ممکن است ترکیبی باشند:
- داروهای خوراکی برای از بین بردن انگل
- قطرهها و داروهای موضعی روی پوست
- در موارد خاص، داروهای تزریقی
- داروهای ضدخارش و ضدالتهاب برای کاهش ناراحتی
قطع زودهنگام دارو یا مصرف خودسرانه میتواند باعث بازگشت بیماری شود.
شامپوهای درمانی
شامپوها درمان اصلی نیستند اما به بهبود وضعیت پوست کمک میکنند:
- برای شستشوی جرب سگ از شامپوی مخصوص سگ استفاده کنید.
- حمام و طبق دستور دامپزشک
- باقی ماندن شامپو روی پوست به مدت توصیهشده
- خشک کردن کامل بدن بعد از حمام
درمان عفونتهای ثانویه
در صورت زخم شدن پوست، ممکن است عفونت ایجاد شود. نشانهها شامل ترشح، بوی بد، قرمزی شدید یا بیحالی است.
در این شرایط دامپزشک ممکن است آنتیبیوتیک یا داروهای کمکی تجویز کند. درمان همزمان عفونت و جرب روند بهبودی را سریعتر میکند.
مدت زمان درمان جرب سگ
مدت درمان جرب سگ عدد ثابت و دقیقی ندارد، اما معمولاً در یک بازه مشخص کنترل میشود. این زمان به نوع جرب، شدت بیماری و وضعیت سلامت سگ بستگی دارد.
| مدت درمان بیماری جرب سگ | ||
|---|---|---|
| شدت بیماری | مدت زمان تقریبی درمان | |
| جرب خفیف | حدود ۲ تا ۴ هفته | |
| جرب متوسط | حدود ۴ تا ۸ هفته | |
| جرب شدید یا همراه با عفونت | حدود ۸ تا ۱۲ هفته یا بیشتر | |
بهطور معمول:
- موارد خفیف: حدود ۲ تا ۴ هفته
- موارد متوسط: حدود ۴ تا ۸ هفته
- موارد شدید یا همراه با عفونت: ممکن است تا ۸ تا ۱۲ هفته یا بیشتر طول بکشد
عوامل مؤثر در طول درمان:
- نوع جرب و میزان درگیری پوست
- وجود عفونتهای ثانویه
- پاسخ بدن سگ به دارو
- رعایت کامل درمان و بهداشت محیط
روند بهبودی جرب سگ
بهبود جرب تدریجی است و معمولاً چند مرحله دارد:
- هفتههای اول: کاهش خارش و آرامتر شدن سگ
- هفتههای بعد: کاهش التهاب و ترمیم پوست
- مرحله بعد: شروع رشد مجدد موها
- پایان درمان: تأیید دامپزشک برای بهبودی کامل
درمان خانگی جرب سگ؛ آیا مؤثر است؟
درمان خانگی بهتنهایی جرب را درمان نمیکند، اما میتواند در کنار درمان دامپزشکی به کاهش خارش و مراقبت از پوست کمک کند. درمان اصلی همیشه باید با داروهای تجویز شده انجام شود.
نکات مهم در مراقبت خانگی:
- درمان دامپزشک را کامل و منظم انجام دهید.
- وسایل سگ مثل جای خواب، پتو و برس را مرتب تمیز کنید.
- از تماس سگ با حیوانات دیگر جلوگیری کنید.
- از دستکاری زخمها و ضایعات پوستی خودداری کنید.
- هر روش خانگی را فقط با نظر دامپزشک استفاده کنید.
در صورت استفاده نادرست از روشهای خانگی، ممکن است التهاب پوست بیشتر شود یا روند درمان کندتر پیش برود.
اگر جرب سگ درمان نشود چه عوارضی دارد؟
درمان نکردن بیماری جرب سگ باعث پیشرفت بیماری و شدیدتر شدن علائم میشود. هرچه درمان دیرتر آغاز شود، کنترل بیماری دشوارتر و دوره درمان طولانیتر خواهد شد.
پیامدهای جرب درماننشده عبارتاند از:
- گسترش ضایعات پوستی: بیماری از یک ناحیه به بخشهای بیشتری از بدن گسترش پیدا میکند.
- عفونتهای ثانویه پوست: خاراندن و جویدن مداوم پوست باعث ایجاد زخم میشود و زمینه را برای عفونتهای باکتریایی یا قارچی فراهم میکند.
- آسیب به پوست و پوشش مویی: در موارد شدید، ترمیم پوست و رشد مجدد موها زمان بیشتری نیاز دارد.
- کاهش کیفیت زندگی سگ: خارش، درد و ناراحتی مداوم بر خواب، بازی، تغذیه و رفتار طبیعی حیوان تأثیر میگذارد.
- طولانیتر شدن روند درمان: درمان در مراحل پیشرفته زمان بیشتری میبرد و معمولاً با داروها و مراقبتهای بیشتری همراه است.
چه سگهایی بیشتر در معرض ابتلا به جرب هستند؟
جرب میتواند هر سگی را درگیر کند، اما احتمال ابتلا در بعضی از سگها بیشتر است. سن، وضعیت سلامت، شرایط نگهداری و برخی ویژگیهای ژنتیکی از عواملی هستند که خطر ابتلا را افزایش میدهند.
گروههای زیر بیشتر در معرض بیماری جرب سگ قرار دارند:
- تولهسگها
- سگهای سالمند
- سگهای دارای ضعف سیستم ایمنی
- برخی نژادهای مستعد مشکلات پوستی
- سگهایی که در پناهگاهها یا محیطهای پرجمعیت نگهداری میشوند
تولهسگها
تولهسگها بیشتر از سگهای بالغ در معرض ابتلا به برخی انواع جرب سگ، بهویژه جرب دمودکتیک، قرار دارند. دلیل اصلی این موضوع، کامل نبودن سیستم ایمنی در ماههای نخست زندگی است.
عواملی که خطر ابتلا را افزایش میدهند عبارتاند از:
- تماس نزدیک با مادر یا سایر حیوانات آلوده
- زندگی در محیطهای شلوغ یا مراکز نگهداری حیوانات
- استرس ناشی از جدایی، جابهجایی یا تغییر محیط
- تغذیه نامناسب و ضعف عمومی بدن
در تولهسگها، مشاهده خارش، ریزش مو یا ایجاد لکههای بدون مو نباید نادیده گرفته شود، زیرا درمان زودهنگام معمولاً نتیجه بهتری دارد.
سگهای سالمند
با افزایش سن، توانایی بدن برای مقابله با بیماریها کاهش پیدا میکند و احتمال بروز برخی مشکلات پوستی، از جمله جرب، بیشتر میشود.
عواملی که خطر ابتلا را افزایش میدهند عبارتاند از:
- ضعیفتر شدن سیستم ایمنی در اثر افزایش سن
- ابتلا به بیماریهای مزمن
- کاهش توان پوست برای ترمیم آسیبها
- مصرف برخی داروها که مقاومت بدن را کاهش میدهند
در سگهای سالمند، خارش یا ریزش مو همیشه بخشی از روند طبیعی افزایش سن نیست و بهتر است توسط دامپزشک بررسی شود.
سگهای دارای ضعف سیستم ایمنی
سگهایی که سیستم ایمنی ضعیفتری دارند، بیشتر در معرض ابتلا به جرب، بهویژه جرب دمودکتیک، قرار میگیرند. در این شرایط، بدن نمیتواند رشد انگلهای پوستی را بهخوبی کنترل کند.
عواملی که باعث تضعیف سیستم ایمنی میشوند عبارتاند از:
- ابتلا به بیماریهای مزمن
- تغذیه نامناسب و کمبود مواد مغذی
- استرس شدید یا طولانیمدت
- مصرف برخی داروها
- دوران نقاهت پس از بیماری یا جراحی
اگر جرب در این سگها ایجاد شود، دامپزشک معمولاً علاوه بر درمان ضایعات پوستی، علت زمینهای ضعف سیستم ایمنی را نیز بررسی میکند.
برخی نژادهای مستعد مشکلات پوستی
برخی نژادها بهدلیل ویژگیهای ژنتیکی یا حساسیت بیشتر پوست، استعداد بیشتری برای ابتلا به بعضی از انواع جرب سگ، بهویژه جرب دمودکتیک، دارند.
البته این موضوع به معنای ابتلای قطعی همه سگهای این نژادها نیست.
نژادهایی که در گزارشهای دامپزشکی بیشتر به آنها اشاره شده است عبارتاند از:
- بولداگ
- شارپی
- باکسر
- دوبرمن
- ژرمن شپرد
آیا جرب سگ به انسان منتقل می شود؟
انتقال جرب سگ به انسان در برخی موارد امکانپذیر است، اما این انتقال معمولاً محدود و موقتی است. انگلهای جرب روی بدن انسان شرایط مناسب برای ادامه زندگی ندارند و معمولاً پس از مدت کوتاهی از بین میروند.
با این حال، تماس نزدیک با سگ آلوده میتواند باعث ایجاد خارش یا التهاب خفیف پوستی در بعضی افراد شود. این علائم معمولاً گذرا هستند و با کنترل بیماری در سگ، از بین میروند.
با درمان صحیح سگ، احتمال انتقال به انسان به حداقل میرسد و معمولاً نگرانی جدی ایجاد نمیکند.
چگونه از جرب سگ پیشگیری کنیم؟
پیشگیری از بیماری جرب سگ بیشتر روی جلوگیری از شروع آلودگی و تشخیص خیلی زودهنگام تمرکز دارد. چون وقتی بیماری ایجاد شود، دیگر وارد مرحله درمان میشود.
مهمترین نکات پیشگیری عبارتاند از:
- بررسی منظم پوست سگ، مخصوصاً گوشها، پنجهها و اطراف چشم
- توجه به خارشهای غیرعادی حتی اگر خفیف باشند
- جدا نگه داشتن سگ از حیوانات مشکوک در زمان نامشخص بودن وضعیت سلامت آنها
- رعایت برنامههای مراقبتی دورهای که دامپزشک تعیین میکند
- واکنش سریع به اولین نشانهها قبل از گسترش ضایعات
سوالات متداول
در برخی موارد، کوتاه کردن موها میتواند استفاده از داروهای موضعی را آسانتر کند، اما این کار باید با نظر دامپزشک انجام شود.
در بیشتر موارد بله، اما بهتر است زمانبندی واکسیناسیون یا مصرف داروها با نظر دامپزشک تنظیم شود.
بله. یک رژیم غذایی متعادل میتواند به تقویت سیستم ایمنی و ترمیم سریعتر پوست کمک کند، اما جایگزین درمان دارویی نیست.
خود جرب معمولاً بوی خاصی ندارد، اما اگر عفونت ثانویه ایجاد شود، ممکن است پوست یا گوش بوی نامطبوع پیدا کند.
بستگی به نوع جرب دارد. جرب سارکوپتیک و جرب گوش (اتودکتیک) واگیردار هستند و میتوانند از طریق تماس مستقیم یا وسایل آلوده به سایر حیوانات منتقل شوند. اما جرب دمودکتیک در بیشتر موارد واگیردار نیست و معمولاً با ضعف سیستم ایمنی سگ ارتباط دارد. به همین دلیل، تشخیص نوع جرب توسط دامپزشک اهمیت زیادی دارد.
درمان جرب گوش سگ با تمیز کردن مجرای گوش و استفاده از داروهای ضدانگل تجویزشده توسط دامپزشک انجام میشود. در صورت وجود عفونت، ممکن است داروهای تکمیلی نیز لازم باشد.